To My Unborn Children – Albanian (Shqip)

by Nader Elkhuzundar

Për fëmijët e mi të palindur,

Unë e di që ju ndoshta nuk do të jeni atje për të lexuar këtë. Ndoshta unë do të jem i vdekur para se ju te shihni dritën. Ose, te jeni dëshmitarë se sa çnjerëzor dhe e padrejtë kjo botë është bërë. Unë vetëm do të shkruaj sidoqofte, ndoshta të paktën vëllai juaj me I madh ose motra ishin dëshmitarë te gjithe asaj dhe lexuan këtë.

Që kur kam ardhur në Gaza, kam ëndërruar per një jetë më të mirë. Paqësore dhe të qetë. Pa shpërthime apo gjak. Pa viktima dhe  martire. Asgjë pos një jetë të rregullt dhe të qetë qe secili prej nesh do të dëshironte.

Në Gaza, çdo gjë është ndryshe. Në Gaza, F16s izraelite zëvendësojne zogjet. Në Gaza, ne flejme mbi gumëzhimë te vazhdueshme që vijnë nga avionet e telekomanduar. Ne zgjohemi për të gjetur se nuk ka energji elektrike. Në Gaza, shpërthimet janë koha me diell dhe era e hirit është aroma e qytetit.

Rryma elektrike mezi vjen në Gaza, ku është shumë e rrezikshme për të jetuar in. Qdo moment qe jetoni konsiderohet si një jetë e re, sepse ajo është shumë e rrezikshme dhe izraelitët sjellin lodrat e tyre ne Gaza dhe luajnë me ne në menyre te vështirë.

Fëmijët e mi të dashur te palindur, duke qenë një Gazan do të thotë që ju jeni të fortë , trim, si asnjë tjetër. Perderisa ju rriten, ju do të mësoni mbi të gjitha llojet e ndryshme të armëve dhe dy të lejuara dhe të ndaluara ndërkombëtarisht. Çfarë është e ndryshme në Gaza është se Izraeli nuk bën dallim objektivat e saj. Qe do te thote, ata vrasin çdo gjë që lëviz me një buzëqeshje. Sinqerisht, ata do te na vrisnin më shumë se një herë nëse është e mundur.

Te rritesh në Gaza nuk është e lehtë. Te rritesh ne Gaza është një sfidë. Një kërkim. Dhe shpërblimi është një personalitet i fortë dhe trim. Pra, trim deri në pikën që ju do të qëndrojnë në frontin e një tanku me një gjoks të zhveshur dhe një shkëmb. Te keni guximin  për të ecur përpara duke bërtitur ‘mbi trupin tim te vdekur”. Më shumë si pure, nëse doni të dini.

Një tjetër gjë që ju do të fitoni si një Gazan është se ju do të jeni në gjendje të dalloni tingujt e çfarë do gjeje që vret. Të jetë një M-16, AK-47, 0,50 Cal, predhat nga luftanijet  izraelite në det, avionët në qiell, predha tank, dhe lista vazhdon përgjithmonë. Të jetosh në Gaza është një sfidë e durimit. Vetëm të fortët dhe trimat mund të mbijetojnë. Nga mbijetim, dua të them që jetojnë edhe nje ditë tjetër te mundimit dhe një milion vështirësitë në ditë.

E fundit por jo më pak e rendesishme, mos e le Palestinën. Kjo është ajo ku ju I përkisni. Është ku gjithçka ka vlere dhe ku çfarëdo që pak qe do të bësh do jete një ndryshim i madh. Mos e le Palestinën, sepse  është atdheu im. Atdheu juaj. Mos e le Palestinën, sepse në fund të ditës, është gjdo gje qe ju  keni. Mos e le Palestinën edhe nëse ju duhet te jetoni në vaj ulliri dhe trumzë gjate gjithë jetën tuaj.

PS: I thuaj nënës tënde që e dua  shumë. Puthi faqet e saj dhe ballin për mua.

Me gjithë dashurinë time,
Babai

Advertisements